โรคระบาด ในประวัติศาสตร์ไทย

โรคระบาด ในประวัติศาสตร์ไทย การแพร่ระบาดในประวัติศาสตร์ไทยดูเหมือนคนส่วนใหญ่จะนึกถึง ‘ฮา’ หรือ ‘อหิวาตกโรค’ โดยเฉพาะอหิวาตกโรคที่รุนแรง ในสมัยรัชกาลที่ 2 ในปีมะโรง พ.ศ. 2363 มีผู้คนล้มป่วยและเสียชีวิตจำนวนมาก จนกระทั่งมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ

เพื่อจัดพิธีอุปสมบทในขณะนั้นทางการได้ประกาศให้ชาวสยามอยู่ที่บ้านและไม่ทิ้งไปไหนทำให้โรคค่อยๆลดการแพร่ระบาดลง บุคคลสำคัญของประเทศ

โรคระบาด ในประวัติศาสตร์ไทย ผู้ที่เสียชีวิตด้วยโรคนี้คือเจ้าพระยาบดินทรเดชาเมื่อรัชกาลที่ 4 และร. 5 อหิวาตกโรครุนแรง แต่พอวิทยาศาสตร์การแพทย์สมัยใหม่หลั่งไหลเข้ามาในประเทศทันทีการจัดการด้านสุขาภิบาลก็เริ่มขึ้น

เพื่อป้องกันและมียาระงับอหิวาตกโรคชาวสยามเองก็ตระหนักเช่นกันว่าควรดูแลตนเองให้ปลอดภัยจากโรค สิ่งนี้เห็นได้จากโฆษณายาอหิวาตกโรคในสื่อสิ่งพิมพ์ต่างๆตั้งแต่ทศวรรษ 2460

โรคระบาด ในประวัติศาสตร์ไทย

Epidemic in Thai history It seems most people think of ‘Ha’ or ‘cholera’, especially the severe cholera. In the reign of King Rama 2 in the year of the dragon, in 1820, many people fell ill and died. Until His Majesty graciously ordered

To arrange a parishion ceremony At that time the authorities declared the Siamese to remain at home and not leave cholera, the Siamese themselves also realize that they should take care anywhere, causing the disease to gradually reduce the epidemic. Important people of the country

Those who died of this disease were Chao Phraya Bodindecha When the reign of King Rama 4 and Rama 5, cholera was severe. But enough modern medical science Poured into the country Immediately, sanitation management began.

In order to prevent and have drugs to suppress cholera, the Siamese themselves also realize that they should take care of themselves to be safe from the disease. This can be seen from advertisements for cholera drugs on various publications since the 1917 decade.

ติดตามสาระ ประวัติ ศาสตร์ชาติไทยต่อได้ที่นี่  >>>> คลิ๊ก <<<<

ขอบคุณข้อมูลเพิ่มเติมจาก Google